معارف دینی
قالب وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم

در احادیث آمده «البلا للولاء« ، بلا از آن دوستان خداست یا فرموده اند الدنیا سجن المومن ؛ دنیا برای مومن زندان است؛ و امیرالمومنین فرمودند : «الدُّنیَا دارٌ بالبلاءِ مَحفوفَةٌ »  دنیا سرایی است که به بلا پیچیده شده است؛ مومنین در دنیا دلشان گرفته است و مست نعمت های دنیا نیستند؛

بعضی از بزرگان عرفان به استقبال بلایا می رفتند و باب تحقیق برای آن ها باز می شد ؛ می گفتند هر وقت مشکلی برایت پیش آمد نصف شب سر سجاده بنشین و بگو خدایا با من چه کار داری؟ یعنی وقتی خدا تو را  دچار مشکل کرده کاری با تو دارد می خواهد تو بروی در خانه اش را بزنی؛ این هم یک شکل دعوت کردن خداست. گاهی هم احساس نیاز به خدا را در تو زنده می کند تا باز هم تو به دنبالش بروی. مومنین هر وقت دچار بلا می شوند این گونه اند.

 می گفتند هر وقت مرحوم قاضی را شاد مسرور می دیدیم می فهمیدیم مشکل مهمی برای شان پیش آمده است. مومنین آن موقع که دچار بلا می شوند رابطه شان با خدا بهتر می شود. مومنین از ارتباط با خدا مسرور می شوند نه از اجابت دعا؛

گفته اند هر وقت مشکلی برای تان پیش امد استغفار کنید؛ اگر برای دیگران هم مشکلی پیش امد برای آن ها هم استغفار کن؛ با استغفار درها باز می شود؛ هر وقت درها باز شد خواستی بروی داخل صلوات بفرست؛

متن کامل سخنرانی دکتر علی مظفری را در ادامه مطلب بخوانید.

فایل صوتی سخنرانی دکتر علی مظفری را از اینجا دانلود کنید.


بسم الله الرحمن الرحیم

در احادیث آمده «البلا للولاء« ، بلا از آن دوستان خداست یا فرموده اند الدنیا سجن المومن ؛ دنیا برای مومن زندان است؛ و امیرالمومنین فرمودند : «الدُّنیَا دارٌ بالبلاءِ مَحفوفَةٌ »  دنیا سرایی است که به بلا پیچیده شده است؛ مومنین در دنیا دلشان گرفته است و مست نعمت های دنیا نیستند؛

در حدیث آمده که دو مستی برای انسان وجود دارد: مستی مال و مستی مقام؛ مالک بودن اشکال ندارد مملوک بودن اشکال دارد. روزی دنیا دو نوع است یک نوع روزی را شما انتخاب می کنید و به دنبالش می روید ( این غیر از روزی ای است که گفته اند خدا قرار داده است) و یک نوع روزی ، موقعیت دنیوی است که شما را انتخاب می کند، جذب می کند وسوسه می کند و به دنبال خود می کشد؛ گاهی دنیا آن قدر جلوه گری می کند که انسان مست دنیا می شود. هم خودش احساس می کند همه چی روبه راه و به کام است  دیگران هم که نگاه می کنند می بینند . این افراد گاهی اوقات می گویند خدا را شکر وضعمان خوب است ولی، مرز ظریفی است بین روزی ای که انسان را مست دنیا و نعمت می کند با روزی و نعمتی که انسان مست منعم می شود. حالت شکر واقعی که در مقابل نعمت به انسان دست می دهد خودش عبادت است و نغمت نیست. کسانی هم که در دنیا گرفتار بلا مصیبت می شوند نمی توان حتماً گفت نشانه بدی یا خوبی شان است؛ هر دو ممکن است باشد دقت می خواهد. انسان خودش می تواند بفهمد این مشکلات لطف خداست یا سرگرمی دنیاست. باید ببیند این مشکلات و مصیبت ها باعث شده از خدا غافل شده و یا نه برعکس نسبت به خدا ذاکر شده است؟

بعضی از بزرگان عرفان به استقبال بلایا می رفتند و باب تحقیق برای آن ها باز می شد ؛ می گفتند هر وقت مشکلی برایت پیش آمد نصف شب سر سجاده بنشین و بگو خدا باید با من چه کار داری؟ یعنی وقتی دچار مشکلت کرده کاری با تو دارد می خواهد تو بروی در خانه اش را بزنی؛ این هم یک شکل دعوت کردن خداست و گاهی هم احساس نیاز به خدا را در تو زنده می کند تا باز هم تو به دنبالش بروی. مومنین هر وقت دچار بلا می شوند این گونه اند.

 می گفتند هر وقت مرحوم قاضی را شاد مسرور می دیدیم می فهمیدیم مشکل مهمی برایشان پیش آمده است. مومنین آن موقع که دچار بلا می شوند رابطه شان با خدا بهتر می شود. مومنین از ارتباط با خدا مسرور می شوند نه از اجابت دعا؛

گفته اند هر وقت مشکلی برای تان پیش امد استغفار کنید؛ اگر برای دیگران هم مشکلی پیش امد برای آن ها هم استغفار کن؛ با استغفار درها باز می شود؛ هر وقت درها باز شد خواستی بروی صلوات بفرست؛ بزرگی می گفت من همیشه یا در حال استغفار بودم و یا ذکر صلوات؛ استغفارش مال موقعی بود که گرفتاری برای خودم یا دیگران پیش می آمد و صلوات برای موقعی که رحمت و  نعمتی برای خودم یا دیگران می رسید. وقتی درها باز شد و با صلوات وارد شدی وارد وادی توحید می شوی.

استغفار کردن برای چیست؟

استغفار ، طلب کردن غفران و آمرزش الهی است. واقعا اگر کسی از گناهی که انجام داده نادم و پشیمان شود و سعی کند که جبران کند و قرار هم بگذارد تکرار نکند؛ در این حالت اصلاح رفتار انجام داده است. بنابراین استغفار راه حل عبور از مشکل است؛ اگر انسان توجه کند متوجه می شود یکسره بایستی توبه کند؛ هر چه استغفار بیشتر شود ذوق و سلیقه اش با استغفار هماهنگ تر می شود. مثل کسی می ماند که هر چه دور و برش و خودش را تمیزتر و منظم ترمی کند با تمیزی بیشتر انس می گیرد به آن علاقه مند می شود و به آن عادت می کند و فرد کم کم مهارت پیدا می کند طوری که حتی لکه های جزئی را نیز تشخیص می دهد و پاک می کند. استغفار هم این چنین است که انسان را نسبت به گناه و خطا حساس می کند. وقتی پیامبر اکرم ص روزی هفتاد بار استغفار کند ما که جای خود داریم. مثل تفاوت کسی است که ماهی یک بار حمام می رود با کسی که هروز حمام می رود یا کسی که برای هر نماز حمام می رود؛ این فرد به تدریج هیچ گونه کثیفی ای را نمی پذیرد.

استغفار برای دیگران چه اثری بر خودمان و دیگران دارد؟

تصور کنید که چقدر زیباست آدم برای دیگری استغفار کند که حتی او متوجه نشود، چه ارتباطی عمیق روحی و معنوی و  باطنی و بی ریایی بین انسان ها برقرار می شود و آثار و نتایج و ثمرات بسیار ارزشمندی ایجاد می شود. آیا در این مواقع کسی را که گناهی مرتکب شده غیبت خواهیم کرد؟

خداوند این رفتار را خیلی دوست دارد. این که خداوند می فرماید مومنین برادر هم هستند بعد می فرماید بین خودتان را اصلاح کنید می خواهد با طلب استغفار برای هم اخوت عمیق تر شود. انسان تدریجا در شستشو و پاکی دیگران موثر می شود و در رسالت پیامبران و ائمه سهیم می شود. محیط این آدم ها پاک می شود و اصولا دیگر بیماری ای نمی ماند که بخواهد در محیط بماند و سرایت کند و باعث سرحالی و شادابی آدم ها می شود  ؛ استغفار برای دیگران مثل اثر امر به معروف و نهی از منکر عمل می کند؛ اگر برای دیگران استغفار کنیم خداوند زودتر می پذیرد تا اینکه برای خود طلب استغفار کنیم.

با طلب استغفار برای هم ارتباطی بین آدم ها برقرار می شود که خیلی محبوب خداست. خداوند دوست دارد که او را دوست بداریم و بندگان و مخلوقاتش را نیز دوست بداریم و برسیم به جائی که هر ذره ای که در این جهان است چون مخلوق اوست محبوب ما هم باشد و برای او خیر بخواهیم. حتی برای دشمنان نیز خیر بخواهیم. امام حسین ع تا لحظه آخر هم شمر را و هم لشکر دشمن را نصیحت و دعوت به حق و آزادگی نمود.

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست  عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

علت طلب استغفار برای خودمان و دیگران معلوم شد؛ ولی، چرا صلوات بفرستیم؟

می فرماید هر رحمتی هر نعمتی و هر برکتی در عالم هستی به برکت اهل بیت عصمت و طهارت ع است. خداوند آن ها را اسباب خیر و مجرای جریان خیر از ابتدا تا انتهای عالم قرار داده است. هر چه قدر ما ان ها را که معدن بی انتهای فیض و کرم هستند دوست داشته باشیم ان ها ما را بیشتر دوست خواهند داشت. به محض اینکه درها باز شود و ما وارد شویم در پشت درها با آغوش باز از ما استقبال می کنند و تو که به خاطر بلا و گرفتاری به در خانه ان ها رفته بودی از اغوش هر کدامشان برکتی می گیری؛

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق     لیک چو درد در تو نبیند که را دوا کند

اگر بزرگ شدی و در دنیا جا نشدی درها را برایت باز می کنند. مادام که دردی احساس نکنی و نخواهی و به آب و دانه داخل قفس قانع باشی آزادت نمی کنند.

مردم تا وقتی در دنیایند می خواهند که مشکل نداشته باشند و یا از آن رهایی پیدا کنند؛ امام وقتی از دنیا بروند حسرت می خورند که چرا کم مشکل داشته اند؛ برای اینکه برکت آن ها را می بینند؛

به نظر شما ممکن است معصومین ع که اوج مقام انسانی را دارند و در تمام امور از ما برتر و قوی تر هستند ناکام تر از بقیه مردم باشند و در دنیا کم برخوردار تر باشند، آن ها که دانش همه علوم را در اختیار داشتند و شناختشان از همه به امور دنیوی بیشتر بود می بایست بهترین برداشت را از این دنیا کرده باشند؛ ولی، بیشترین مصیبت ها مال آن ها بوده است . پس معلوم می شود  مصیبت و بلا و سختی پر محصول تر است و در دل بلایا گنج هایی نهفته است.

گاهی گرفتاری هایی را که خودمان باعث آن ها بوده ایم و اشتباهات و گناه خود ما باعث بروز سختی ها شده است با دریافت بلا در همین دنیا تسویه می شویم.

ما هر چه قدر در دنیا عبادت داشته باشیم در برزخ خرج می شود و تمام می شود و قیامت دست خالی می مانیم. در ان جا فقط با شفاعت می توانیم به بهشت برویم. رابطه تان را با اهل بیت ع قوی کنید که در قیامت خیلی به دردتان می خورد.

حضرت زینب ع در اوج سختی ها و مشکلات و بلایا ، گفتند فقط زیبایی می بینم چون درها بر رویش باز شده بود. او زیبایی را فقط برای خود نمی دید بلکه می دید رنجی را که امام حسین ع دیده باعث می شود درها برای هم عاشقان امام ع باز شود امام ع در روز عاشورا و صحرای کربلا در های ولایت را باز کرد و دعوت کردند فقط مانده است که ما بخواهیم و وارد شویم .

خوش به حال آن هایی که پشت این درند و قبل از اینکه فرصت دنیا را از دست بدهند فرصت حسین بن علی و کربلا و حسینیه او را از دست نمی دهند. خوشا به حال آن هایی که با خانواده امام حسین ع اشک می ریزند و با این اشک روحشان را می شویند.

خدایا به ما توفیق درک بیشتر نهضت کربلا و فرهنگ عاشورا  و آرمان امام حسین ع عنایت بفرما. خدایا دل های ما را کربلایی کن؛ چشمی عنایت کن که جز تو را نبیند و گوشی که جز برای تو نشنود و دست و پایی که جز برای تو اقدام نکند و دلی که جز جای تو نباشد.

[ سه‌شنبه ٢٠ مهر ۱۳٩٥ ] [ ۱:۱٩ ‎ق.ظ ] [ محمودی نژاد- میرمحمدی - خجسته صفا ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

این وبلاگ کوششی است از جمعی دوست دار اهل بیت که می خواهند در تب و تاب زندگی مادی مخاطب شکوه پیامبر در آیه «یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً » نباشند. جمع صمیمی ما ماهانه در قالب هیئت امام زمان به پای سخن اهل معنا می نشیند تا معارف دینی را به جان بشنود در آیات تدبر کند و به آموزه های دینی عمل نماید.
موضوعات وب
آرشيو مطالب
امکانات وب