معارف دینی
قالب وبلاگ

عنوان دعای یازدهم صحیفه سجادیه « بِخَوَاتِمِ الْخَیْر» می باشد؛ امام سجاد ع در این دعا ضوابط عاقبت به خیری را بیان می کند.

امام سجاد ع در دعای یازدهم صحیفه سجادیه ضوابط عاقبت به خیری را بیان می کند

می فرمایند یَا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاکِرِینَ ای آن کسی که یاد او باعث شرافت شخص ذاکر می شود

  1. چگونه یاد خدا باعث شرافت شخص ذاکر می شود؟
  2. برای ذاکر بودن باید چه کار کنیم؟

پیامبر در توضیح آیه 152 سوره بقره می فرماید: فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ یعنی مرا به یاد آورید با اطاعت و عبادت تا شما را یاد آورم

و در ادامه می فرمایند:

« ای بندگان اگر شما با اطاعت و عبادت خود خدا را یاد کنید خدا نیز با چهار چیز شما را یاد می کند. اولا با نعمات خود شما را یاد می کند ثانیا با احسان و ثالثا با رحمت خودش و رابعا رضوان و خشنودی خودش را نصیب می کند»

نکته :

وقتی من خدا را یاد کردم، خدا نیز مرا یاد می کند. و اگر خدا مرا یاد کند و همنشین همیشگی من باشد من عاقبت به خیر خواهم شد. لازمه عاقبت به خیری در این است که من نیز در ذکر و یاد خدا مداومت داشته باشم.

اگر من مستمرا یاد خدا کنم خدا مستمرا مرا با رحمتش یاد می کند و رحمتش شامل من می شود و اگر با همین حال از دنیا بروم عاقبت به خیر از دنیا رفته ام.

متن سخنرانی حجت الاسلام اعوانی را در ادامه مطلب بخوانید

فایل صوتی سخنرانی حجت الاسلام اعوانی را از اینجا دانلود کنید


بسم الله الرحمن الرحیم

عنوان دعای یازدهم صحیفه سجادیه « بِخَوَاتِمِ الْخَیْر» می باشد؛ امام سجاد ع در این دعا ضوابط عاقبت به خیری را بیان می کند. امام در قالب دعا و در مقام تکوین از خدا طلب می کند و در مقام تشریع عاقبت به خیری را ضابطه مند می داند.

ای آن کسی که یاد او (خدا) باعث شرافت شخص ذاکر می شود. امام تاکید می کند اگر می خواهی عاقبت به خیر بشوی باید ذکر خدائی باشی که تمام امور عالم به دست اوست.

به قول امیرالمومنین علی ع در خطبه 227 نهج البلاغه می فرماید بِأَنَّ أَزِمَّهَ اَلْأُمُورِ بِیَدِکَ وَ مَصَادِرَهَا عَنْ قَضَائِکَ سر رشته تمام کارها به دست توست و همه کارها از خواست تو نشات می گیرد.

چرا امام سجاد ع موضوع شرافت را مطرح می کند؟ در زمان امام سجاد ع و امام باقر ع و امام صادق ع به افرادی که به لحاظ اجتماعی و موقعیت اجتماعی جایگاه بالا و و جاهت داشتند و از نظر مادی قبیله ای  یا نسبی در سطح بالا بودند به آن ها شریف می گفتند

امام سجاد ع در دعای سی و و پنجم منظور از شریف را بیان می کنند:

« وَ اعْصِمْنِی مِنْ أَنْ أَظُنَّ بِذِی عَدَمٍ خَسَاسَةً، أَوْ أَظُنَّ بِصَاحِبِ ثَرْوَةٍ فَضْلًا، فَإِنَّ الشَّرِیفَ مَنْ شَرَّفَتْهُ طَاعَتُکَ، وَ الْعَزِیزَ مَنْ أَعَزَّتْهُ عِبَادَتُکَ »

خدایا مرا حفظ کن از این که انسان بینوا را پست بپندارم، یا گمان کنم که انسانِ صاحب ثروت فضیلت و برتری دارد؛ نه شرافت به این چیزها نیست.  شریف کسی است که اطاعت فرمان تو می کند و باعث شرافت شخص مطیع می شود و عزیز کسی است که از بندگیِ تو عزّت یافته باشد».

دو سوال در ذهن مطرح می شود که اگر جواب آن ها را بدانیم و درک کنیم آن گاه در مسیر کسب شرافت و مداومت بر ان حرکت می کنیم و اقدام عملی می کنیم.

1-      چگونه یاد خدا باعث شرافت شخص ذاکر می شود؟

2-      ذکر خدا به چه چیزهایی است و برای ذاکر بودن باید چه کار کنیم؟

اولین نکته ای که به ذهن متبادر می شود این است که وقتی من خدا را یاد کردم، خدا نیز مرا یاد می کند.

در آیه 152 سوره بقره خداوند متعال می فرماید: فَاذْکُرُونی‏ أَذْکُرْکُمْ  پس به یاد من باشید ، تا به یاد شما باشم.

اگر خدا مرا یاد کند من آدم با شرفی هستم.

برای پاسخ روایتی از علامه بزرگوار مجلسی به نقل از پیامبر ص در جلد نود بحارالانوار صفحه 163 می خوانم:

فرمودند « ارتعوا فی ریاض الجنه. قالوا: یا رسول الله ما ریاض الجنه. قال: مجالس الذکر؛ در باغ های بهشت بخرامید. گفتند: کجاست. ای رسول خدا؟ فرمود: مجالس ذکر». هر جلسه ای که یاد خدا در آن جلسه بر پا شود ان جلسه باغی از باغ های بهشت  است. امام صادق ع فرمودند یاد ما هم از جمله یاد خداست. مجالس ذکر امام حسین ع بستانی از بستانهای بهشت است.

خداوند فرموده است «أَنَا جَلِیسُ مَنْ ذَکَرَنِی» من همنشین کسی هستم که مرا یاد کند.

خوب اگر خدا همنشین من باشد و به شرطی که همیشه همنشین من باشد من عاقبت به خیر خواهم شد. لازمه این عاقبت به خیری در این است که من نیز در ذکر و یاد خدا مداومت داشته باشم.

رسول خدا در توضیح آیه 152 سوره بقره به ما می آموزد ذکر خدا به چیست؟

..وَ قَالَ سُبْحَانَهُ فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ یَعْنِی اذْکُرُونِی بِالطَّاعَةِ وَ الْعِبَادَةِ أَذْکُرْکُمْ بِالنِّعَمِ وَ الْإِحْسَانِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ؛ بحارالأنوار ج 90، ص 163، باب: ذکر الله تعالى ؛ «مرا یاد آورید تا شما را با نعمتم یادآورم، مرا به یاد آورید با اطاعت و عبادت تا شما را یاد آورم، با نعمت ها و احسان و رحمت و رضوان».

ای بندگان اگر شما با اطاعت و عبادت خود خدا را یاد کنید خدا نیز با چهار چیز شما را یاد می کند. اولا با نعمات خود شما را یاد می کند ثانیا با احسان و ثالثا با رحمت خودش و رابعا رضوان و خشنودی خودش را نصیب می کند.

اینکه خدا با رحمتش ما را یاد می کند یعنی چه؟ خداوند متعال در سوره اعراف فرموده «‌ رحمت من همه چیز را فرا گرفته است و حتی کافران هم پای سفره خدا نشسته اند. ولی در آیه 74 سوره آل عمران می فرماید  « یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشاءُ » یعنی خدا هر که را خواهد به رحمت خود اختصاص می دهد. پس منظور از رحمت خدا در موضوع ذکر رحمت خاصه است.

در انتهای  آیه 21 سوره نور خداوند ثمره رحمت خاصه توضیح می دهد:  وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَکَى مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا

اگر رحمت خدا شامل شما نمی شد احدی از شما پاک و پاکیزه نمی شد یعنی رشد نمی کرد؛ پس اگر من بخواهم رشد کنم باید کاری کنم رحمت خدا شامل من بشود و اگر من مستمرا یاد خدا کنم خدا مستمرا مرا با رحمتش یاد می کند و رحمتش شامل من می شود و اگر با همین حال از دنیا بروم عاقبت به خیر از دنیا رفته ام.

پس اگر کسی خدا را با طاعت و عبادت یاد نکند خودش را از زمره کسانی که مشمول یاد و رحمت خدا می شوند خارج کرده است.

وجود نازنین امیرالمومنین علی ع در کلمات قصار 96 نهج البلاغه می فرمایند انّ عدوّ محمد صلی اللّه علیه و آله من عصی اللّه دشمن خدا کسی است که خداوند متعال را عصیان کند و معصیت کند.

نکته دومی که حضرت فرمودند این بود که خدا را با عبادت یاد کنید؛ اهمیت عبادت باید جا بیفتد. جد من امام سجاد ع در عبادت کوشا بود روزها روزه و شب ها شب زنده دار بود

لذا امام سجاد علیه السلام می فرمایند: « اتحبب الی ربی لعله یزلفنی »(1) یعنی به سوی خداوند تحبب می ورزم شاید مرا به خویش نزدیک سازد. 1- بحار الانوار،ج46،ص91.

من به واسطه عبادت به خدا ابراز محبت می کنم و به او نشان می دهم که دوستش دارم.

ثمره این عبادت چیست؟

زیر سایه این عبادت من قرب پیدا می کنم و در واقع رشد می کنم. پس ثمره عبادت و طاعت قرب به خدا و در نتیجه رشد بنده است.

[ پنجشنبه ٢٠ آبان ۱۳٩٥ ] [ ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ ] [ محمودی نژاد- میرمحمدی - خجسته صفا ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

این وبلاگ کوششی است از جمعی دوست دار اهل بیت که می خواهند در تب و تاب زندگی مادی مخاطب شکوه پیامبر در آیه «یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً » نباشند. جمع صمیمی ما ماهانه در قالب هیئت امام زمان به پای سخن اهل معنا می نشیند تا معارف دینی را به جان بشنود در آیات تدبر کند و به آموزه های دینی عمل نماید.
موضوعات وب
آرشيو مطالب
امکانات وب