معارف دینی
کلمات کلیدی مطالب
آرشیو وبلاگ

آقا مگر بهانه کنم اشک دیده را                      تا لحظه ای نظاره کنی بغض سینه را
قهرت که اینچنین دلِ ما را ربوده است             مهرت چه می کند شرر وارهیده را
تنها میان صحن حرم سیر می کنم                 شاید کرم کنی و نوازی غریبه را
آقاترین غریب! چه زیباست غربتت                  با این لقب چه می شکنی قلب شیعه را
باید کمی کنار ضریحت عطش شوم                تا تر کنی به می لبِ خشکِ تکیده را
با پای دل نیآمده ام لاف می زنم!                    اما  خودت ببین نمِ نم نم چکیده را
مولا شنیده ام که سه جا یاد می کنی            از بابِ لطف، زائر قامت خمیده را  
اول زمان رفتن جان از تنش به مرگ                 بار دگر به گاه سؤال از عقیده را
گفتی برای سیر صراطت غمین مباش              با من! به شرط آنکه بیاری زمینه را

آری زمینه اش دو سه جو معرفت بُود                آن گاه یک سلام و بگیر این عطیّه را
از گنبدت ستاره ی شب نور می برد                 تا روشنی دهد بقیعِ مدینه را
واللَه که طفلِ عشق، نوآموز مکتب است          جایی که مهر توست گِلِ هر آفریده را
هر شب دوباره اشک بهانه ست دستِ من        تا لحظه ای نظاره کنی بغض سینه را

رمضان المبارک/ مشهد مقدس
  حمیدرضا مهدوی ارفع


نوشته شده در پنجشنبه ۱٢ امرداد ۱۳٩۱ساعت ۱:٠٤ ‎ب.ظ توسط محمودی نژاد- میرمحمدی - خجسته صفا نظرات ()

این وبلاگ کوششی است از جمعی دوست دار اهل بیت که می خواهند در تب و تاب زندگی مادی مخاطب شکوه پیامبر در آیه «یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً » نباشند. جمع صمیمی ما ماهانه در قالب هیئت امام زمان به پای سخن اهل معنا می نشیند تا معارف دینی را به جان بشنود در آیات تدبر کند و به آموزه های دینی عمل نماید.
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :