معارف دینی
قالب وبلاگ

قوانینی در این عالم حاکم است از قبیل قوانین فیزیکی و شیمایی مثل شکست نور و جاذبه در متون دینی به اینها می گویند« سنت  الهی » ، قوانین فیزیک و شیمی را نمی توان قبول نکرد سنت های الهی هم اینگونه هستند نمی توان آنها را نپذیرفت.

یکی از این سنت ها ، سنت املا و استدراج است. این دو از هم جدا نیستند

امام حسین (ع) می فرمایند : استدراج یعنی اینکه خداوند نعمتی را به سوی بنده اش می فرستند و شکر آن نعمت را از او می گیرد

، روایت بسیار دقیق است اگر نعمت را شکر نکردید یعنی با آن نعمت گناه کردید و توبه نکردید و خدا نعمت دیگری به شما می دهد و شما باز کناه می کنید این نشانه رضایت خداوند از شما نیست .

این سنت استدراج خداوند است یعنی کم کم شما را به پله های کفر می رساند ، استدراج یعنی کافر شدن؛ شکر نعمت هم نعمت را افزایش می دهد و هم در آن توبه است ولی اگر پس از کفران نعمت توبه کنید گرفتار استدراج نخواهید شد.

متن کامل سخنرانی دکتر غفارزاده را ر ادر ادامه مطلب بخوانید


 ماه مبارک شعبان ماه پیامبر است . پیامبر جمله ای در این مورد دارد و می فرماید : مردم آگاه باشید که شعبان ماه من است خدا رحمت کند کسی را که من را در این ماه کمک کند ، حالا این سوال پیش می آید که کمک کردن به پیامبر چگونه است ؟ پیامبر رحمت برای دو جهان است تلاش بسیار در جهت هدایت مردم انجام می داد و حرص داشت برای هدایت آنها بنابراین هر کس در هدایت مردم کوشا باشد ( و لو آن مردم ، خودش باشد) به پیامبرکمک کرده و پیامبر او را دعا کرده است . راه دیگر استغفار کردن است یکی از دلایل اصرار مردم به تکرار گناه ، نبود توبه و استغفار است بنابراین استغفار کردن یاری کردن پیامبر است در روایت داریم که انسان  روزی 70 مرتبه اسغفار کند . سه عمل در ماه شعبان خیلی مهم است (رجوع به مفاتیح) 1- استغفار 2- روزه 3- استغفار ، عادت دو استغفار اول و سوم متفاوت که در مفاتیح آمده است توبه و استغفار کمک به پیامبر است .

یکی از اعمال ماه شعبان مناجات شعبانیه است . آقای ملکی تبریزی که در کتاب المراقبات می فرماید :

مناجات شعبانیه از اعمال مهم این ماه است و یکی از ارمغان های آن محمد (ص) می باشد.

امام خمینی می فرماید : این مناجات از نوادر مناجات هاست که همه امامان آنرا می خوانده اند حتما" مراجعه کنید و برای ثواب آنرا نخوانید، برای یاد گرفتن بخوانید چیزهایی که این مناجات یاد می دهد عبارتند از : 1- چگونگی معامله بزرگان با خدا ، ما چون بلد نستیم دعا کنیم بعضی اوقات در دعا کردن دچار کفر گویی می شویم ولی دعا کردن را باید از امیرالمومنین آموخت مثلا" امام علی در همین مناجات می فرماید : خدایا اگر می خواهی مرا در جهنم بیندازی ، بینداز ولی من به اهالی جهنم اعلام می کنم که من این خدا را خیلی دوست دارم این آداب خواستن از خداوند است.

2- شامل استدلال های قابل توجهی برای امیدوار شدن به درگاه خداست تمام حرف این است که انسان از رحمت خدا نا امید نشود به هیچ عنوان و در هیچ موقعیتی نباید انسان از رحمت خدا نا امید شود، دراعمال حج این مورد آمده که حاجی که از عرفه باز می گردد اگر شک کند که خداوند او را بخشید یا نه ، اعمالش قبول نیست یعنی حتی اجازه شک کردن هم ندارد در مورد خواندن مناجات شعبانیه درطول ماه شعبان وحتی ایام دیگر سال سفارش شده است در قسمت هایی از این مناجات آمده است : خدایا به من رو کن وقتی با تو مناجات می کنم و به سوی تو فرار کرده ام . خدا روی خود را از من برنگردان ، خدایا به درگاه تو بیچاره و ذلیلانه آمده ام . تو مرا می شناسی ( من برای تو نمی توانم فیلم بازی کنم) هیچ از تو پوشیده نیست ولی تو همان خدایی هستی که گفتی از رحمت من نا امید نشوید. مرا بپذیر خدایا اگر مرا محروم کنی چه کسی به من روزی بدهد .

( دیدن امام زمان حال مناجات داشتن ، رفیق خوب داشتن همه روزی از طرف خدا است ) اگر مرا ذلیل کنی چه کسی مرا یاری می کند ( وای به حال کسی که خدا او را ذلیل کند بر اثر تکرار گناه این اتفاق می افتد انسان به جای اینکه از نعمت درست استفاده کند ، با نعمت گناه می کند در نتیجه در دام سنت استدراج  الهی گرفتار می شود . این آدم بیچاره شده است وقتی یک گناه انجام دادید و متوجه شدید که خدا شما را مورد عقاب قرار داد ،   خدا را شکر کنید ولی گناه کردید و دوباره خدا به شما نعمت داد باید بترسید نعمت روی نعمت غفلت می آورد و غفلت باعث کفر می شود ، خدایا به تو پناه می برم از غضبت ( بعضی کارها حتی یکبارش خشم خدا را بر می انگیزد ) خدایا اگر مرا در جهنم بیندازی به همه اهالی آن اعلام می کنم که من این خدا را خیلی دوست دارم . خدایا به قلب من بچشان که مشتقاق مقام قرب تو باشم ( یعی حال مناجات داشته باشم اگر کسی حال مناجات و دعا و توجه ندارد این غضب خدا است اگر کسی حال شنیدن حرف خدایی نداشته باشد خیلی خطرناک است ، ماه شعبان ماه پرش به ماه رمضان است که انسان را با هر شرایطی پاک می کند به شرطی که خودش بخواهد)

سومین اتفاق در این ماه نیمه شعبان است شب و روز نیمه شعبان مثل شب روز قدر شرافت دارد. میرزا جواد آقای ملکی تبریزی می فرماید : در نیمه شعبان اتفاقی افتاده است در دعا و مناجات که در هیچ شب و روزی حتی قدر به منزلت او نمی رسد. ( کتاب المراقبات) بر خی علماء علی گفته اند احتمالا" شب قدر ، نیمه شعبان است و به همین دلیل یکی از چهارشبی است که بر شب زنده داری در آن خیلی تاکید شده است.

بر اساس روایتی از پیامبر : در نیمه شبان درهای رحمت الهی باز می شود و روزی در آن شب تقسیم می شود و اجل ها به تاخیر می افتد ، خیلی شب مهمی است کسی که از خیر این شب محروم شود فیض بزرگی را از دست داده است این شب شبی است که دروازه های ماه رمضان در این شب باز می شود.

این که پیامبر می فرماید:  هر کس مرا در این ماه کمک کند خدا رحمتش کند ، کمک به پیامبر، آدم شدن است توجه به و استغفار است.

قوانینی در این عالم حاکم است از قبیل قوانین فیزیکی و شیمایی مثل شکست نور و جاذبه در متون دینی به اینها می گویند« سنت  الهی » ، قوانین فیزیک و شیمی را نمی توان قبول نکرد سنت های الهی هم اینگونه هستند نمی توان آنها را نپذیرفت.

یکی از این سنت ها ، سنت املا و استدراج است. این دو از هم جدا نیستند امام حسین (ع) می فرمایند : استدراج یعنی اینکه خداوند نعمتی را به سوی بنده اش می فرستند و شکر آن نعمت را از او می گیرد ، روایت بسیار دقیق است اگر نعمت را شکر نکردید یعنی با آن نعمت گناه کردید و توبه نکردید و خدا نعمت دیگری به شما می دهد و شما باز کناه می کنید این نشانه رضایت خداوند از شما نیست .

این سنت استدراج خداوند است یعنی کم کم شما را به پله های کفر می رساند ، استدراج یعنی کافر شدن شکر نعمت هم نعمت را افزایش می دهد و هم در آن توبه است ولی اگر پس از کفران نعمت توبه کنید گرفتار استدراج نخواهید شد. امام صادق فرمود : گاهی خداوند نعمتی به بنده اش می دهد او هم با آن معصیت می کند یعنی به دام سنت استدراج الهی افتاده است . کسی که گناه می کند با گناه کردن کلفت تر می شود ، خداوند با او مکر کرده است . آیه 17 سوره آل عمران آنان که کافر شدند و عصیان کردند مبادا تصور کنند که اگر به آنها مهلت می دهیم به نفع آنهاست . ما به آنها مهلت می دهیم که بر گناهان خود بیفزاید و آنگاه عذاب خفت باری خواهند داشت.  «سوره اعراف آیه 13» آیه دیگر : کسانی که آیات ما را تکذیب می کنند ( تکذیب آیات خداوند فقط تکذیب خداوند و پیغمبر نیست . هر نعمتی که خدا به انسان بدهد از قبیل نعمت ولایت ، زندگی در جامعه مذهبی و ...... و انسان از آن درست استفاده نکند نوعی تکذیب آیات  الهی است ، گوش نکردن به حرف عالم دینی و گناه کردن و .. ) کم کم و تدریجا" از جایی که نمی دانند به پایان سقوطشان می دهیم و به آنها  مهلت می دهیم . بنابراین داشتن خانه و پول و ............. دلیل توجه ویژه خدا و نداشتن آنها دلیل عدم توجه خدا به کسی نیست . امیرالمونین ذیل   همین آیه   می فرمایند : آنان که در رفاه و آسایش زندگی می کنند به فکر خطر استدراج باشند مبادا وسیله خواب و غفلت آنان شود در جای دیگر امام علی می فرماید : هنگامیکه خداوند اراده چیزیی برای فردی می نماید ، هنگام انجام گناه او را گوشمالی می دهد ( او را متوجه می کند ) تا توجه نماید ولی هنگامیکه بر اثر اعمال وی بدی و شری برایش مقدر شود ، خداوند هنگام  گناه نعمتی به او می بخشد تا توبه و استغفار را فراموش کرده  به گناه ادامه دهد که در واقع نوعی عذاب مخفیانه و تدریجی است . امام صادق (ع) فرمود : خدا دوستان خود را با تلخیها هشدار می دهد و نا اهلان را در رفاه رها می کند ، البته اینها اصلا" به این معنا نیست که هر کس در رفاه باشد وضعش بد است و هر کس در سختی باشد وضعش خوب است . مهم این است که انسان توجه داشته باشد که اگر رفاه زیاد می دارد خطر استدراج در کمین اوست. از نعمت ها تشکر کرده و درست استفاده کنیم.

 خداوند همه جا هست و همه بندگانش را دوست دارد، من حدود یک ماه پیش سفری به یک کشور دیگر داشتم . فردی را آن جا ملاقات کردم که جریانی را برای من تعریف کرد. گفت زن و فرزندان من در شیکا گو آمریکا که شهری دانشگاهی است زندگی می کنند جمله ای یادگاری به شما می گویم : اگر می خواهید فرزندانت در امنیت بسر ببرند و نگران هدایتشان نباشید قرآن را در سینه آنهای بریزد قرآن امنیت می آورد .

پسر و دخترم در شیکا گو در حال تحصیل در مقطع دکترا هستند و هر دو حافظ کل قرآن هستند ، همسر من سه سال پیش با من تماس گرفت و گفت می خواهیم عاشورا در این جا برنامه داشته باشیم و ناهار هم بدهیم . بعد از عاشورا خانم من برایم تعریف کرد که : در همین برنامه پلیس دور خانه نظارت می کرد که کار خلاف قانونی صورت نگیرد. پس از اتمام برنامه ، یک غذا هم برای پلیس بردم. پرسید این غذا برای چیست؟ من هم در همان حال یک روضه کوچک برای او خواندم و قسمتی  از جریان عاشورا را برای او تعریف کردم . آن مرد اشکش درآمد و در غذا ریخت و رفت . فردای آن روز دوباره همان پلیس به اطراف خانه ما آمد و من فهمیدم کاری با من دارد و نزد او رفتم او آمد و گفت شما خیلی مقدس هستید. پرسیدم چرا؟ گفت لطفا" کمی بیشتر از امام حسین برای من تعریف کنید و ادامه داد : من یک پسر 4 ساله دارم که در بدو تولد مشکل بلعیدن داشت نمی توانست غذا بخورد . من غذا را خانه بردم و جریان را برای همسرم تعریف کردم . همسرم یک دانه برنج از آن غذا را به فرزندم داد و او توانست آنرا بخورد و سپس نصف آن غذا را خورد . ما هم خوشحال شدیم و بقیه غذا را نگه داشتیم تا بعدا" به او بدهیم . لطفا" مرا بیشتر با آن آقا آشنا کنید .

همین آقا فرموده اند مراقب سنت استدراج  ا لهی باشید .

[ پنجشنبه ۳٠ خرداد ۱۳٩٢ ] [ ٩:۳٢ ‎ق.ظ ] [ محمودی نژاد- میرمحمدی - خجسته صفا ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

این وبلاگ کوششی است از جمعی دوست دار اهل بیت که می خواهند در تب و تاب زندگی مادی مخاطب شکوه پیامبر در آیه «یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً » نباشند. جمع صمیمی ما ماهانه در قالب هیئت امام زمان به پای سخن اهل معنا می نشیند تا معارف دینی را به جان بشنود در آیات تدبر کند و به آموزه های دینی عمل نماید.
موضوعات وب
آرشيو مطالب
امکانات وب